Sascha’s Blog

In het postnieuwjaartijdperk frequenteert een mens recepties, etentjes en andere jaarlijks wederkerende ontmoetingen. Zo zijn er de obligate sp.a- en overheidsrecepties op diverse geografische niveau’s, kerstboomverbrandingen, de verplichte familiale ontmoetingen en de lunchen en diners met collega’s en ander allooi. De zure oprispingen van het bachanaal gedoe terzijde gelaten, is het toch mogelijk om één rode draad doorheen het gegeven te trekken, namelijk de aanwezigheid van “loensbollen”.

Misschien moet ik me eerst even nader verklaren. Een loensbol, wat is dat? Mijn Hamse oma bezoek ik nu wel vaker dan eens in het jaar, maar het toeval wil dat ze het woord “loensbol” op de jaarlijkse plichtpleging een aantal keren liet vallen. Mijn oma -los van de onvoorwaardelijke liefde die wij beiden voor elkaar hebben- kan een gemeen kreng zijn. Ik vind dat niet zo erg, haar vakkundige kennis van het Hams-Olmense dialect, haar directe inborst en vlijmscherpe geest resultaten vaak in een explosieve woordencocktail. Ik pik daar graag woorden van op.

Zo is er het woord “loensbol”. Een loensbol is een heimelijk voorkomend persoon, die de achterbaksheid niet schuwt, zou ik er van maken. Enige voorzichtigheid is geboden, introverte en verlegen personen worden soms ten onrechte als loensbol aanschouwd. Ik probeer zonder gebruik van Van Dale en/of wikipedia een deductieve semantische analyse te maken van het woord. “Loens” komt allicht van loenzen, wat zoveel betekent als gemeen, licht-scheel staren naar een object. “Bol” komt uit het dialect en is synoniem voor hoofd. Het woord bol wordt evenwel enkel in meioratieve betekenis gebruikt.

Loensbollen, je komt ze overal tegen, maar vooral op plaatsen die niet meteen tot je persoonlijke biotoop behoren. Recepties, familiale ontmoetingen en andere kerstboomverbrandingen dus. Jarenlange ervaring heeft me geleerd dat -vooral de rabiate- loensbollen best te vermijden zijn. Als je dan toch in contact met hen treedt, doe het dan snel, efficiënt en vat de koe bij de horens. Een snelle, doch oprechte ”goeiendag” verricht soms wonderen, en kan de vermeende loensbol van de échte scheiden, zoals het kaf en het koren dat ook doen.

De teller van het aantal gespotte loensbollen dikt aan, al heb ik er totnogtoe toch enkele weten te ontmaskeren ook. Naar de diepere drijfveren van de loensbol wens ik eigenlijk liever niet te zoeken, al krijg ik in een vlaag van pseudo-Freudiaanse reflectie al eens de idee dat het één en ander met xenofobie, behoudsgezindheid en -daarom niet in mindere mate- afgunst te maken heeft. Daarmee heb ik niet gepretendeerd dat iemand jaloers op mij zou zijn, het blijft immers verdomd moeilijk om de échte loensbol van vermeende te onderscheiden.

De ‘Hamse’ asielzoekers komen niet in aanmerking om uit een gemeentelijke noodwoning gezet te worden. De federale overheid vroeg de OCMW’s hierom als de asielzoekers er meer dan vijf jaar woonden. Raadslid Sascha Luyckx (SP.A) reageert tevreden.

Het schrijven van de federale regering (Fedasil) maant de OCMW’s aan om een lijst samen te stellen van asielzoekers van wie de procedure tot asielaanvraag al langer dan vijf jaar loopt. Voor gezinnen met kinderen wordt een periode van vier jaar gehanteerd. Het is de bedoeling dat de OCMW’s vervolgens de in het lokaal opvanginitiatief (LOI) gehuisveste mensen op straat zou zetten. Het Hamse OCMW benadrukt dat de andere gemeentelijke noodinitiatieven niet in het gedrang komen. Het sociale noodaanbod blijft behouden.

Luyckx wil echter een stap verder gaan en engageert zich om geen enkele uitdrijving door te voeren in de toekomst. Hij wil ook werk maken van een verdere bewustmaking over het statuut van de asielzoekers en zal zijn collega’s-raadsleden hierover aanspreken. (pbvm)

BRON: De Standaard, 11 december 2008

Het is om te huilen. Yves Leterme presenteert vandaag zijn zogenaamde begroting en in de reacties op DS online is niet eens een sp.a-oordeel te vinden. Enkel LDD, VB en Groen! aan het woord. Hoe erg kan het gesteld zijn met het socialisme? Zodadelijk ga ik nog denken dat er daadwerkelijk geen socialistische kiezers getroffen werden door de financiële crisis. En àls er dan al eens een gewone man getroffen werd, zal die allicht blijven hangen zijn in de waan van het liberalisme. De hardwerkende Vlaming, het is hem gegund.

Ach ja, de opiniepeilingen spreken dan ook niet meteen in ons voordeel. Met die schamele 14 procent en een sik, zijn we niet meer dan een klein partijtje. Wie weet verandert dat geleidelijk aan nog wel, als de crisis écht doorslaat in het dagelijkse leven. Misschien zullen de mensen dan plots wel herinneren dat LDD enkele weken geleden nog zat te schreeuwen om meer vrijheid, meer liberalisme, minder overheidscontrole. Misschien.

Goed, het zijn dus niet meteen hoogdagen voor het socialisme, maar de overtuiging en moed staan evenzeer overeind. Door een ietwat ongelukkige speling van het lot zal ik overigens morgen mijn eed mogen afleggen als provincieraadslid. Ik had het eigenlijk niet verwacht, en zeker niet zo snel, maar ik zal de kans met beide handen grijpen. De trouwe lezer van dit blog zal ik het vervolg dan ook zeker niet onthouden.

Gisteren maakte iemand me er attent op dat het alweer een hele poos geleden is dat er nog eens een politieke blog van mijn hand op het net verscheen. Dat klopt, een streepje retrospectie herinnert me aan het stukje over Polen, en dat moet al van juli geleden zijn.

Of dat een reden heeft? En of. Tijdens de zomermaanden valt er sowieso weinig te noteren op het politieke toneel en daarnaast, àls er al eens iets gebeurde, werd haast elke feitelijkheid gedomineerd door communautaire shizzle. Sorry, ik lig daar simpelweg niet wakker van.

Of ik dan wél wakker lig van de financiële crisis waar ons land en een trits andere momenteel onder gebukt gaan? Een klein beetje misschien, maar niet overdreven. Ik heb amper geld op een spaarrekening geparkeerd, laat staan op de beurs. Rechtstreeks voel ik me dus amper aangesproken. Wat de gevolgen van deze papieren crisis voor de reële economie zullen zijn is een andere zaak. Wordt vervolgd.

Gelukkig treedt op zulke momenten onze vastberaden, koelbloedige, woord houdende premier op het voorgond. Adjectieven schoten gisteren en vandaag te kort om zijn regeringsinterventies in Fortis en Dexia te verklaren. Als de CD&V-er wat vaak op de proppen komt met “verantwoordelijkheid” houd ik mijn hart vast. Iedereen weet wat deze platitude 20 maanden geleden heeft teweeggebracht. Laat me er vooral niet meer van wakker liggen.

Misschien moet ik maar even terugkeren naar politiek op het laagste niveau (of het hoogste, zo u wil). Politiek in de door de CD&V (of is het de burgemeester?) gedirigeerde gemeente Ham. Daar lig ik -zo nu en dan- wél wakker van. Nu zondag slaan we de tent op met onze sp.a-afdeling en leggen we ons oor te luister in de Boringwijk en het Slagveld. Vanavond breng ik een punt op de ocmw-raad om het contingent aan zorg- en dienstreglementen te indexeren, codificeren en publiceren. In de periode tussen de indiening van mijn punt en de daadwerkelijke presentatie is veel gebeurd. Ik ga er dus van uit dat het een goed punt betreft. Meer transparantie, meer democratie. Dáár lig ik nu eens écht wakker van.