Aug 20 2008
“Varkenskopke”
Enkele dagen geleden deed Bert Anciaux -”Bert” voor zijn kiezers- nog een ultieme poging. Dat we positief moesten blijven was de boodschap. En die (Vlaamse?) doemdenkers, die moesten maar eens de mond gesnoerd worden. Nu, zo over het algemeen kan ik het wel vinden met de ideeën van Bert. Niet zozeer met dat eeuwig gestereotypeerde emotionele aspect van de man, eerder met het motiverende. Optimism as a moral duty, zowaar.
De vraag is echter waar de grens schuilt tussen optimisme en irrealisme. Die is flinterdum, en positief blijven over de prestaties van “onze jongens” in Peking lijkt me eerder simpelweg belachelijk irrealisme. Niet één medaille werd er totnogtoe behaald. Niet één.
Op de tatami werden we gevloerd. Dirk Van Tichelt -”Den Dirk” voor de ingewijden- leverde thans een mooie prestatie werd gezegd, en ja, ik heb wel van die vechtlust genoten. De Spelen waren nog vers en de kansen zouden wel volgen. In het hockey bleken we dan weer doodsimpel te zwak. Maar sympathiek dat we waren! Kim Gevaert, hoe erg van dat foute startmanouevre! Kim is waarschijnlijk teveel aan koters baren aan het denken geweest, ach wat, het is “Kimmeke” wel vergeven, op de 4*100 behalen we misschien nog wel de 5de plaats, ofzo. Jean-Michel Saive -”Jean-Mi” voor de vrienden, 11 miljoen Belgen en opgevist uit nostalgie- werd er vandaag al tijdens zijn eerste match uitgekegeld. Door een pingpongende Nigeriaan Godbetert. Hetzelfde lot was onze nationale zeiltrots beschoren. Sebastiaan Godfroid -”Sebbe” voor de intimi, zoals Tom “Schnabbel” Coninx zich al wel eens laat ontvallen- wist zijn boot niet eens tot de finale te varen. En dan te bedenken dat beide heren streden om het vlaggevaandelzwaaien tijdens de openingsceremonie enkele weken geleden. Inderdaad, enkele weken geleden. Ook toen stond de medailleteller nog op nul.
Is er dan geen toekomst voor de Belgische sport? Communautaire hardliners hoor ik nu al van ver en met telefoon afkomen: “jazeker, als België gesplitst is zal het allemaal beter gaan! We gaan dan met zijn allen met de Vlaamse Leeuw voor de digitale camera’s zwaaien. Dàt helpt hoor!”. Jaja, en dan gaan we ook wel het Songfestival winnen met Silly Wommers in een glansrijke hoofdrol en het WK voetbal opfleuren met Wesley Sonck als sterkeeper van het toernooi.
Neen, de komende weken zal er wel wat geanalyseerd worden. En dat mag wel vind ik, dat heeft niets met negativisme te maken. Als voor Nederland, een land met slechts 5 miljoen inwoners meer dan België, de teller al op 13 staat, dan moet dat voor ons toch ook kunnen. Niet? Waarom kunnen de Nederlanders zoveel meer dan ons? Zou dat aan het poepen liggen?
Ach wat, laten we even vooruit kijken. In de nabije toekomst maken we nog een (water)kans op eremetaal met onze mountainbikers onze hoogspringster. Naar verluidt doen onze jockeys het ook niet slecht, al ben ik als vanouds van mening dat onze paarden de pluim op hun tok mogen steken, en niet onze edele paardrijders. In de verre toekomst ziet het er misschien zo slecht nog niet uit met onze nieuwe lichting atletiekers. Die broertjes Borlée kunnen er immers iets van. En slechts 20 jaar oud zijn ze. Ook lijkt er een nieuwe sterke voetballichting door te stoten. Al zal er voor steun aan die gasten aan de top van onze voetbalbond nog wel wat mogen bewegen. Frans De Keersmaker -”Varkenskopke” voor de voetbalkenners-, weze dus gewaarschuwd.
