Sascha’s Blog

Met het luchtvaartnostalgieweekend naar Berlijn en de trouw van Freluto achter de kiezen heb ik weer twee mijlpalen overwonnen. Hoezeer ik mezelf ook trachtte te sparen, de liters Weissbier en champagne hebben toch hun tol geëist. Mijn lichaamsvlees voelt als een gemarineerde kotelet. Augustus is thans nog niet afgelopen, over twee weken ga ik -nogmaals- naar een trouwfeest, in Normandië ditmaal, en tegen 5 september zou ik definitief het pand in de Graaf Van Egmontstraat verruild moeten hebben voor dat van de Congresstraat.

Tussendoor zal ik ook wat spulletjes van Leiden naar Antwerpen moeten brengen. Wat hoop ik erop dat Vonneke die grote sofa mag/wil laten staan, want die boezemt mij een ijzingwekkende angst in. Dan denk ik ook nog aan die tonnen paperassenwerk, talloze afspraken met mekaniekers en andere kabelguys, de start van mijn opleiding aan Syntra, en het ge-VONK.

Terwijl alles zo stilaan in een rotvaart begint te geraken lijkt de vakantie slechts een vage herinnering. Achja, ik ga er niet om zeuren. De vooruitzichten zijn fenomenaal en in september knijp ik er met een weekje Bari ook nog even tussenuit. Zo blijven de zomermaanden toch nog even in de vakatiesfeer hangen.

—————————

In afwachting van een meer professionele uitleg (bij DMVZ) over de crash van de Kalitta Boeing 747-200 vandaag, wil ik toch even een lovenswaardige poging ondernemen om het één en ander te begrijpen.

Wat doen airline-enthusiasts als mij van het ogenblik zulk nieuws wordt ontvangen? Nog vóór dat het berichtende sms’je gewist is, gaan wij uiteraard naar de lokale nieuwssites om de eerste berichtgeving of foto’s van het voorval te bekijken. Daarna begeven we ons onmiddellijk naar de gespecialiseerde fora. Wat later pikken we de extra nieuwsuitzending mee om daarna aan het bellen te slaan. Of we al dan niet naar de plaats van het voorval zélf zouden gaan kijken? Hmmm, neen, hoewel we wel meer aan de landings- opstijgbanen van Zaventem/Steenokkerzeel staan, besloten we het vandaag maar te laten. Ramptoeristen zouden er wel voldoende zijn.

Nu, vergeef me voor dit bevooroordelend gedrag, maar dat die Kalitta vroeg of laat ergens wel eens uit de lucht moest vallen, zou voor ons geen verrassing heten. Zoek via airliners.net de Kalitta-cargo’s even op, en merk dat enkele van hun B747′s een toch wel zeer bedenkelijk parcours aflegden. Neem daarnaast de website van de omstreden cargo-provider er even bij, en voel aan dat er toch wel enigszins fecaliën aan de knikker hangen. Aan de vormgeving van deze webstek te zien zou men haast denken dat het een Oezbeeks-Somalische joint-venture betreft, die Kalitta. Niets is echter minder waar. Kalitta is een Amerikaanser dan Amerikaans bedrijf met wel 18(!) B747 (ook wel “jumbo’s” genaamd) in de vloot. Dan zou er toch wel een propere website van af moeten kunnen zeker?

Maar goed. De remsporen van de betreurde jumbo waren nog niet koud, of de actiegroep vzw Sterrebeek 2000 stond al klaar met een reactie. Ook zij hadden het ongeval zien aankomen, maar dan wel om andere redenen dan dat airline-geeks dat doen. Startbaan 20/02 (de dwarse startbaan) zou te kort zijn en zou daarom over onvoldoende remweg beschikken. Meteen werd het één en ander dan maar op een hoopje gegooid, kwamen milieu- en nachtissues op het voorplan, kreeg de luchthaven van Zaventem het te verduren en moest uiteindelijk zowat de gehele luchtvaart eraan geloven.

Ach wat, dat die Nimby’s niet graag vliegtuigen over hun hoofd zien zweven kan ik geloven, maar dat ze daarom weer zowat een hele industrie moeten neersabelen is me toch wat verregaand. Ze zouden verdorie tevreden moeten zijn dat de zowat enig overgebleven heavy-noise-plane er vandaag het loodje bij legde. Een nuchtere reactie kwam gelukkig nog uit het kamp van de politiek. Staatssecretaris Schouppe -in een vorig leven treinroverspecialist- verklaarde dat technisch personeel, verkeersleiders en piloten dagelijks met voldoende ervaring en knowhow beslissen om al dan niet op te stijgen.

Nimby of niet. Moderne toestellen zijn veilig, en een duurzame luchtvaart blijft mogelijk.

[update 27_05: een eerder voorval met een Kalitta-b747-200]

De eerste die er nog eens dúrft mee af te komen zal moeten lopen. Hard lopen. Zo hard zelfs, dat Asafa Powel het wel eens moeilijk zou kunnen krijgen om bij te benen. En die gast loopt de 100m moeiteloos onder de 10sec. Een lekker fruitig wereldwinkelwijntje? mijn aars. “Fruitig” is, wat wijn betreft althans, geen synoniem voor smaakvol en “geschikt wijnland” is geen garantie voor lekkere wijn. En kom niet af met argumenten over eerlijke handel en diensmeer. Ik doe mijn duit al meer dan in het zakje door dagelijks sloten verzuurde koffiedrank te zuipen. Wereldwinkelwijn is ontolereerbare troep en daarmee basta.

Thans, in de reguliere horeca heeft de gealcoholiseerde Zuid-Amerikaanse mede-drank ook zijn intrede gedaan. Malbec, malbec, malbec, malbec, malbec. Zet er maar donder op dat de mensen hieronder op straat Malbec aan het drinken zijn. Bwswwwweeieeieieieikeba. Een ietwat Fransoos met respect voor zijn stiel (en ziel) zou het meest smalend over agréable hebben. Een omschrijving die er allicht gevaarlijk dichtbij komt.

Dat het plebs van het Zuid drinkt wat het wilt. Mijn kamer wordt momenteel toch maar lekker gevuld door zijn menselijke warme ruis. Levensruis. Scooters, trams, tetteraars, klinkende glazen, dichtklappende fietssloten en accelererende dieseltaxis. Hoewel een leerkracht die even uit het oog verloren is momenteel niet voor een klas te staan -en zo zijn er wel wat- het over geroezemoes zou hebben, gaat het hier over de melioratieve variant van dit onomatopee. ***roezemoeze *** roezemoeze *** roezemoeze. En ik hoef er niet aan deel te nemen maar zit er toch tussen! Rustgevend, niet?

Dit genot genieten kan alleen maar in een stad. Een grote stad, zoals Antwerpen. In Parijs en Madrid moet dat ook wel kunnen, of, waarom niet in Berlijn? Die laatste wist mijn hart te stelen. Zelden zulk pallet van in het gareel gehouden subculturenmengelmoes gezien. En die gebouwen! Prachtig, niwaar?

Zo zou ik terug naar Berlijn willen. Lekker roezemoezen daar. En met Brussels Airlines vliegen op Tempelhof. Een eerste monument aanschouwen nog tijdens landen, en dat pal in het centrum. Enige consternatie sloeg me wel om de oren, want wat staat er vandaag te lezen in de Frankfurter Allgemeine? Hebben die onnozele schweinhund-hufters toch wel per referendum beslist om de luchthaven van Tempelhof te sluiten zeker? Geraak ik daar dan niet meer? F***!

Op de terugweg van werk naar huis. Mooi weer. Steenokkerzeel. Schitteringen uit de lucht. Het werd me te machtig, dus toch maar even stoppen geblazen aan runway 25L om bakken te spotten.

Moet lukken dat juist vandaag DHL’s hoofdactiviteit verplaatste van Zaventem naar Leipzig. Goed voor de omwonenden en eigenlijk niet eens zo’n groot verlies voor de spotter. En toch, het mogen in de toekomst best wat meer Jumbo’s, 380′s en dreamliners zijn…