Nov
19
2008
Miljaar, ik kom niet meer aan bloggen toe! Veel ligt aan het feit dat mijn pc veelvuldig crashte en dat ik ondertussen geen tijd vond om het allemaal te laten repareren. Ik beloof echter vanaf nu terug sneller updates te verzorgen, al was het maar voor mezelf.
De titel van deze blog aanstootgevend? Vloken en schelden, mag dat dan niet? Volgens Ivan De Vadder genieten parlementsleden onschendbarheid opdat ze er zo op los kunnen vloeken en naar elkaar kunnen schelden. Jawatte. Zou De Vadder ooit al eens van de “scheiding der machten” gehoord hebben?
tot snel!
Nov
07
2008
Gisteren het marktmenu in restaurant “De Daktuin” van het Vlaams Parlement. Ik hoop maar dat Jeroen Meus het Arendsnest niet verwisselde met het huis van onze volksvertegenwoordigers…
Nov
04
2008
Gisteren kroop ik nog eens in de pen en schreef een lezersbrief aan De Standaard. Altijd leuk om de ochtend erop (DS, 4 november), vast te stellen dat de pennevrucht gepubliceerd werd:
Wielrenners
Kristl Strubbe (DS 3 november) meent ‘kuddes wielrenners’ tot haar ‘grotere ergernissen’ te moeten rekenen. Met ‘kuddes wielrenners’ bedoelt Strubbe allicht de tienduizenden wielerrecreanten die zondagochtend hun pakje aantrekken om zich vervolgens op te maken voor een fikse rit. Welnu, ik ben een van die wielerrecreanten en erger mij allicht net als mevrouw Strubbe aan collega’s die de wegcode niet naleven. Toch verdient het wielertoerisme zeker geen algemene ergernis. Mag de openbare weg eenmaal in de week ook eens door de niet-gemotoriseerde weggebruiker bereden worden? Door die twee minuten mogelijk opgelopen vertraging zullen mevrouw Strubbes croissantjes er zeker niet slechter om smaken.
Sascha Luyckx (Ham)
De Standaard, 4 november 2008
Wat graag had ik mijn mening over Strubbes ergernissen nog wat verder uitgesponnen, maar jammer genoeg verkleint dat de kans op publicatie aanzienlijk. Want, zeg nu zelf, wat is dat toch met die ergerende automobilist? De hele week staat hij in de file, maar op zondag moet de baan vrij zijn om eens lekker met het pedaal tot het metaal te stoten? Komaan zeg, wielertoeristen opteren overigens doorgaans voor de kleinere en sowieso rustigere wegen, en daarbij worden slechts zelden verkeersopstroppingen veroorzaakt. Enkel wanneer het écht niet anders kan, wordt er eens een grotere secundaire weg aangedaan. Bij uitzondering.
De wielerrecreant is eigenlijk zoiets als de politicus. Door velen veracht, door evenzovelen geliefd. Vlaanderen telt naar verluidt om en bij de 1 miljoen fietsers. Gelukkig voel ik nog steeds voldoende maatschappelijke draagkracht om op zondag op de openbare weg toegelaten te worden.
